Επικαιρότητα

«Πρασίνη βενζίνη» από αέρα, ήλιο και νερό!

«Πρασίνη βενζίνη» από αέρα, ήλιο και νερό! Μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Cambridge προσπαθεί να μιμηθεί μια φυσική διαδικασία, που έχει τελειοποιηθεί εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια, για να δημιουργήσει «πράσινα καύσιμα για μεταφορές».

Η ομάδα αξιοποιεί την ηλιακή ενέργεια μέσω συστημάτων τεχνητής φωτοσύνθεσης και συνδυάζοντας τα με το νερό και τον αέρα, σκοπεύουν να ετοιμάσουν την επόμενη γενιά καθαρής βενζίνης.

Η ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ Erwin Reisner, ελπίζει ότι σε μερικές δεκαετίες οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να τροφοδοτούν τα αυτοκίνητά τους από μονάδες ηλεκτροπαραγωγής στα σπίτια τους.

«Ο ήλιος παρέχει τον πλανήτη μας με συνεχή ροή ηλεκτρομαγνητικής και χωρίς άνθρακα ενέργειας και πραγματικά είναι η πιο προφανής και άφθονη πηγή ενέργειας που είναι σε θέση να διατηρήσει τη μακροπρόθεσμη ζήτηση της ανθρωπότητας», δήλωσε ο Reisner.

«Δεδομένου ότι σχεδόν το 80% της παγκόσμιας ενέργειας χρησιμοποιείται υπό τη μορφή των καυσίμων, μία από τις κύριες προκλήσεις είναι να δημιουργήσουμε ένα ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα, μια βιώσιμη εναλλακτική λύση που είναι οικονομικά αποδοτική για να αντικαταστήσει τη χρήση της βενζίνης και του ντίζελ».

Τα συστήματα που αναπτύσσονται από τον Reisner και τους συνεργάτες του θα μπορούσαν να λειτουργήσουν με παρόμοιο τρόπο με τα ορυκτά καύσιμα, με την έννοια ότι θα απελευθερώσουν ενέργεια που δημιουργείται από τον ήλιο. Ωστόσο, ενώ τα καύσιμα με βάση τον άνθρακα παίρνουν εκατομμύρια χρόνια για να ωριμάσουν από την οργανική ύλη, η ενέργεια αυτή δημιουργείται σε πραγματικό χρόνο.

Χρησιμοποιώντας ηλιακή ενέργεια για να διαχωρίσουν τα στοιχεία που συνθέτουν το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), η ομάδα του Cambridge είναι σε θέση να δημιουργήσει συνθετικό αέριο (syngas), που αποτελείται από πλούσιο σε ενέργεια υδρογόνο και μονοξείδιο του άνθρακα. Αυτός ο συνδυασμός αερίου στη συνέχεια μετατρέπεται σε υγρούς υδρογονάνθρακες, όπως το πετρέλαιο, μέσα από μια καθιερωμένη βιομηχανική διαδικασία.

«Το syngas έχει επιτυχία σε βιομηχανικό επίπεδο για δεκαετίες, από την πετροχημική βιομηχανία για την παραγωγή πλαστικών φαρμακευτικών προϊόντων και λιπασμάτων», εξήγησε ο Reisner, ο οποίος ηγείται του Christian Doppler Laboratory στο Τμήμα Χημείας, «αλλά αυτό απαιτεί ορυκτά καύσιμα, εξαντλώντας έτσι τα φυσικά μας αποθέματα και παράγοντας αέρια θερμοκηπίου ως παραπροϊόν. Δεν είναι, επομένως, ούτε ανανεώσιμο, ούτε καθαρό».

 

Πηγή:http://www.4green.gr